برگزاری کلاس های نجوم با موضوع زیست اختر شناسی در انجمن نجوم پژوهشسرا یکشنبه ساعت 4 بعد ازظهر
زحل در شب
Image Credit: NASA, JPL-Caltech, Space Science Institute, Cassini Imaging Team
شکوهی که به ندرت میتوان دید در این تصویر بسیار زیبا و باشکوه از سایهی زحل نشاندادهشدهاست. این تصویر توسط فضاپیمای کاسینی طی 174مین گردش آن در روز 17 اکتبر سال 2012 گرفتهشده. در این عکس، سمت شب این سیارهی حلقهدار از زاویهی دید 19 درجه زیر صفحهی حلقهها و در فاصلهی حدود 800 هزار کیلومتری، درحالیکه خورشید تقریبا بهطور مستقیم در پشت این سیاره قراردارد، دیدهمیشود. مجموعهی 60 عکس موزاییکی که با فیلترهای فروسرخ، قرمز و بنفش گرفتهشدهاند برای خلق این نمای رنگافزودهی رنگمجازی ترکیبشدهاست. حلقههای زحل که نور خورشید به شدت از پشت به آنها تابیده است، در جایی که از سیاره فاصله دارند درخشان بهنظرمیرسند، اما در مقابل این غول گازی به صورت طرح تیرهی ضد نور دیدهمیشوند. در بالای مرکز تصویر، این حلقهها نور ضعیف وهمانگیزی را بر روی سطح بالایی ابرهای سیاره منعکسمیکنند، درحالی که سایهی زحل نیز بر روی حلقهها گستردهشدهاست. عکس مشابه دیگری از کاسینی در سال 2006، سیارهی زمین را نیز بهصورت یک نقطهی آبی کمرنگ در دوردست بهتصویرکشید. درعوض، این چشمانداز قمر یخی انسلادوس (نزدیک به حلقه) و تتیس را در زیر حلقه در سمت چپ درخود جایدادهاست.
..................................................
سحابی سر اسب

یکی از قابل تشخیص ترین سحابی ها در آسمان، سحابی سر اسب در صورت فلکی جبار، بخشی از ابر مولکولی بزرگ و تاریک، است.همچنین این سحابی با عنوان Barnard 33 شناخته می شود. شکل غیر طبیعی آن، نخستين بار در اواخر دهه 1800 میلادی کشف شد. نور قرمز از گاز هیدروژنی که توسط ستاره درخشان سیگما جباریونیزه می شود و در پشت سحابی، نشات گرفته است. تاریکی سر اسب بیشتر به وسیله ابر ضخیمی ایجاد می شود؛ اگرچه قسمت های پایینی گردن اسب سایه ایی را در سمت چپ ایجاد کرده. جریان های گازی، سحابی را به شکل تونل قیف مانندی وبه واسطه میدان مغناطیسی ترک می کنند. نقاط نورانی تر در سحابی سر اسب، ستارگان جوانی هستند که در حال شکل گیری اند. نور، 1500 سال وقت لازم دارد تا از سحابی سر اسب به ما برسد. تصویر بالا با تلسکوپ 0.9 متری در رصدخانه کیت پیک گرفته شده است.
ابرهای سینه ای بر فراز ساسکاچوان
Image Credit & Licence: Craig Lindsay, Wikipedia
قسمت زیرین ابرهای عادی به صورت مسطح است. زیرا هوای گرم و مرطوبی که بالا می رود و سرد می شود، در یک دمای خاص متراکم و تبدیل به قطرات آب می شود و این دمای خاص معمولا با ارتفاع خاصی نیز مطابقت دارد. با بزرگ شدن قطرات آب، ابرهای مات شکل می گیرند. اما در برخی شرایط ابرهای کیسه مانند می توانند ایجاد شوند. این ابرها حاوی قطرات بزرگی از آب یا یخ هستند که حین تبخیر بر روزی هوا صاف سقوط می کنند. چنین کیسه هایی معمولاً در هوای آشفته و نزدیک زمان رعد و برق رخ می دهد. ابرهای سینه ای (ماماتوس) حاصل، مخصوصاً زمانی بسیار چشمگیر به نظر می آیند که نور خورشید از کنار به آن ها بتابد. عکس بالا از این ابرهای سینه ای بر فراز رجینا، در ساسکاچوان کانادا در طول تابستان گذشته گرفته شده است.
فوبوس: قمر محکوم شدهی مریخ
7 آبان (28 October)
Image Credit: HiRISE, MRO, LPL (U. Arizona), NASA
این قمر محکوم به نابودی است. مریخ، سیارهی سرخ که نامش برگرفته از خدای جنگ رومیان است، دو قمر بسیار کوچک به نام های فوبوس و دیموس دارد، که از زبان یونانی به مفهوم ترس و وحشت گرفته شدهاند. این قمرهای مریخی به احتمال زیاد سیارکهای به دام افتادهای هستند که به کمربند اصلی سیارکها در فاصلهی بین مریخ و مشتری تعلق دارند یا حتی ممکن است از مناطق دوردستتر محدودهی منظومهی شمسی آمده باشند. سطح قمر بزرگتر فوبوس، همانطور که در تصویر دیده میشود، پر از دهانههای برخوردی و شبیه به سیارکها است. این تصویر رنگی خیرهکننده از مدارگرد اکتشافی مریخ با وضوح تصویری حدود هفت متر بر پیکسل گرفته شده است. اما فوبوس در مقایسه با ماه خودمان، در مدار بسیار نزدیکی به دور مریخ میگردد – حدود 5800 کیلومتر بالاتر از سطح در برابر مدار 400 هزار کیلومتری ماه – و به همین دلیل نیروهای کِشَندی گرانشی آن را به درون میکشند. طی 100 میلیون سال، فوبوس احتمالاً در اثر فشار شدیدنیروهای کِشَندی خُرد خواهد شد و باقیماندههای آن حلقهای پیرامون مریخ شکل خواهند داد.
.....................................................................................................
ماده پلی لاتیس از گروه پلیمر هایی است که با تکنولوزی نانو بدست آمده است. این ماده سازگار با محیط زیست بوده و همزمان به رشد گیاهان و پایداری در جذب آب برای رشد ریشه گیاه مفید است.تثبیت ماسه های روان و گرد و خاک در عملیات بیابان زدایی ،همراه با کاشت گیاه و جلوگیری از حرکت ماسه های روان در حاشیه ی راه ها و فرودگاه ها و ریل راه اهن و روستا ها اهمیت دارد.
عکس از محمد حسین صالحی "نمایشگاه بین المللی فن آوری نانو مهر ماه 1391-تهران

شفق قطبی بر فراز چشمه آب گرم سفیدگنبد
Image Credit & Copyright: Robert Howell
گاهی هم آسمان و هم زمین، هردو فوران می کنند. شفق های رنگارنگ به طور غیر منتظره ای در اوایل این ماه فوران کردند. شفق های سبزرنگ در نزدیکی افق پدیدار، و نوارهای درخشان شفق های قرمزرنگ در بالای سر، در اوج آسمان شکوفا شدند. ماه درخشان نیز، پیش زمینه این منظره زیبا را نورانی کرده است و ستارگان آشنا در دوردست دیده می شود. عکاس نجومی با دقت، این تصویر موزاییکی را با برنامه ریزی در زمینه چشمه آب گرم سفیدگنبد (White Dome Geyser) درپارک ملی یلواستون (Yellowstone) در غرب آمریکا گرفته است. مطمئنا، درست پس از نیمه شب،سفید گنبد فوران کرده - و جریانی از آب و بخار را چندین متر به هوا پاشیده است. آب چشمه، توسط ماگمای داغ و جوشان در چندین کیلومتر پایین تر، تا دمای بخار حرارت می بیند و سپس بالا آمده، از طریق ترک های سنگ به سطح راه می یابد. حدود نیمی از تمام آبفشان های شناخته شده در پارک ملی یلواستون رخ می دهد. گرچه طوفان های ژئومغناطیسی ایجادکننده این شفق ها دیگر فروکش کرده اند، اما فوران های چشمه آب گرم سفید گنبد، هنوز تقریباً هر 30 دقیقه یک بار ادامه دارد.
| تصاویر شگفتانگیز از آب نباتهای کیهانی/ علت تشکیل سحابیهای سیارهای | |
| تصاویر شگفتانگیز از سحابیهای درخشان که شبیه آب نباتهای کیهانی هستند در یک گروه از تصاویر جدید گروه علمی رصدخانه اشعه ایکس چاندرا ناسا خودنمایی میکند. | |
این تصاویر بخشی از بررسیهای تلسکوپ فضایی چاندرا در سحابیهای سیاره ای است که وقتی تشکیل شده اند که ستاره های درحال مرگ لایه های بیرونی گازی خود را بیرون داده اند. نخستین مرحله از این بررسیها دربرگیرنده رصد 21 سحابی بوده که تصاویر آن اخیر منتشر شده است. تلسکوپ چاندرا همچنین ویدئویی از این سحابی ها را منتشر کرده است.
تصویری از سحابی NGC 6543 یا سحابی چشم گربه تلسکوپ فضایی چاندرا کیهان را با نور اشعه ایکس طول موج کوتاه رصد می کند. این اطلاعات که به رنگ صورتی نشان داده شده و اطلاعات رنگهای سبز، قرمز و آبی با تصویر نوری تلکسوپ فضایی هابل ترکیب شده است. چهار سحابی که در این تصویر مشاهده می شود سحابی چشم گربه و سحابی های NGC 7662، NGC 7009 و NGC 6826 هستند. جوئل کاستنر ستاره شناس موسسه فناوری روچستر که ریاست این تحقیق را برعهده داشت اظهار داشت: سحابیهای ستاره ای برای متخصصان فیزیک نجومی آزمایشگاه های ستاره های درحال مرگ را برای بیش از یک قرن فراهم کرده اند. این سحابی ها بستر مناسبی برای آزمایش نظریات تکامل ستاره ای است و به ما بینشی درباره ماهیت عناصر سنگین در کیهان و در زمین می دهد اما با تمام این تفاسیر ما به طور کامل تنوع اشکال خیره کننده آنها را درک نمی کنیم.
تمام سحابیهایی که مورد بررسی قرار گرفته در فاصله نزدیکی با زمین قرار دارند ا ما این فاصله نزدیک از دیدگاه ستاره شناسان 5 هزار سال نوری است کاستنر اظهار داشت: از آنجا که این سحابی ها در فاصله های نسبتا نزدیکی با زمین قرار دارند، ما فکر می کنیم که این گروه از اجسام کیهانی به طور کلی نماینده سحابیهای سیاره ای هستند. انتظار می رود که خورشید خود نیز در چندین میلیارد سال آینده یک سحابی سیاره ای ایجاد کند. این اتفاق زمانی رخ می دهد که هیدروژن خورشید برای سوزاندن هسته تمام شود و خورشید به یک ستاره سرخ بزرگ تبدیل شود که زمین و سیاره های داخلی منظومه شمسی را در شعاع جدید خود فرو می برد و ده ها تا صدها برابر وسیع می شود. پس از آن خورشید، چون سایر ستاره های این منطقه لایه های خارجی خود را بیرون می دهد و هسته آن به یک ستاره کوتوله تبدیل می شود. این هسته داغ باد سریعی خارج می کند که موجب می شود لایه های گازی خارج شده پوسته های درخشانی از سحابیهای ستاره ای بسازند. تصور می شود که نور اشعه ایکس پخش شده که توسط چاندرا در این چهار سحابی مشاهده شده توسط امواج ضربتی ایجاد شده که باد ستاره ای در برخورد لایه های گازی ایجاد کرده است. |